Op het strand van de Trofeo Princesa Sofía, in de baai van Palma, trekt één discipline onmiskenbaar de aandacht. Tussen ruim 800 boten en boards is het kitefoilen dat de toon zet: de nieuwste, snelste en misschien wel meest eigenzinnige olympische klasse met vele grote kleurrijke vliegers in de lucht en sporters die op grote snelheid over het water scheren.
Jessie Kampman aan de leiding
Sinds het olympisch debuut op de Olympische Spelen 2024 heeft de sport zich verder ontwikkeld. Met snelheden van boven de 70 kilometer per uur is het de snelste discipline op het water. En toch blijft de kern klassiek: kruisen, gijpen, positie kiezen. Alleen gaat alles twee keer zo snel, en is er geen moment om te twijfelen.
Binnen Team Allianz laat met name Jessie Kampman haar klasse zien. De regerend wereldkampioen, die vorig jaar de overstap maakte naar Nederland en dus direct een wereldtitel voor Nederland scoorde, voert momenteel het klassement aan in Palma en bevestigt daarmee haar positie in de internationale top.
Bij de mannen maakt Sam Aben een belangrijke fase door. Na een blessureperiode werkt hij aan zijn terugkeer richting het hoogste niveau, waar hij zich nadrukkelijk wil meten met de wereldtop. Aben is weer op het water maar racet nog niet mee in deze serie. Tegelijkertijd dienen talenten als Tijn Rolff en Duuk van Hees zich aan, die in het seniorenveld waardevolle ervaring opdoen.
Kiters, geen traditionele zeilers
“Ik begon met zeilen toen ik zeven was.” zegt Jessie Kampman. “In een optimist, zo een klein badkuipje. Daarna in de 420. Maar ik wilde uiteindelijk solo varen. Toen ik voor het eerst ging kiten, vond ik het gevoel meteen geweldig. Alleen op het water, alleen de wind. Vanaf dat moment was ik verkocht.”
Die aantrekkingskracht zit niet alleen in snelheid, maar vooral in vrijheid. Kampman: “Je voelt de wind op je huid, op je gezicht… en het geluid van de foil door het water. Dat is gewoon prachtig.”
Andere cultuur
Het is precies dat gevoel dat de sport onderscheidt van de rest van het olympische veld. Waar andere klassen worden gedreven door structuur en controle, lijkt hier ruimte voor iets anders. Niet een mast en een giek. Alleen een grote kite die in drie dimensies ingezet kan worden en eenmaal aan de wal, zand tussen de tenen.
“Het is een andere cultuur,” zegt coach Casper Bouman, zelf afkomstig uit het windsurfen. “Veel van deze sporters komen uit freestyle of big air. Niet uit het klassieke zeilen. Dan moet je als coach eigenlijk een soort vertaler zijn tussen die werelden. Toen we vier jaar gelden begonnen kwam het Watersportverbond bij mij uit. Ik was en ben ook zo.”
Dat zie je terug op en rond het water. Waar het programma strak is, blijft de benadering losser. “Na een training van twee uur gaan ze net zo makkelijk nog een half uur het water op om te spelen,” aldus Bouman. “Puur omdat ze het leuk vinden.”
Kampman herkent dat meteen. “De sfeer is super open. Iedereen kent elkaar, we zijn goede vrienden. Natuurlijk wordt het steeds professioneler, maar het blijft relaxed. En we gaan, na onze races of trainingen, nog steeds het water op voor de lol. Ik denk niet dat veel topsporters dat doen.”
Crash
Maar zonder risico bestaat die vrijheid niet
“Je realiseert je pas hoe gevaarlijk het is als je er even uit bent geweest,” zegt Kampman. “Dan stap je weer op en denk je: dit is eigenlijk gekkenwerk. Maar je raakt eraan gewend. En je moet dat ook leuk vinden. Als je bang bent voor snelheid of vallen, is dit niet jouw sport.”
Juist die combinatie maakt kitefoilen zo intrigerend: een sport op het snijvlak van controle en chaos. De kite, die in drie dimensies wordt aangestuurd, geeft ongekende mogelijkheden, maar laat geen ruimte voor fouten.
“Het zijn vrije geesten,” zegt Bouman. “Mensen die snelheid en gevoel volgen. En dat vraagt ook iets anders van coaching. Minder opleggen, meer begeleiden. Begrijpen waar ze energie van krijgen en dat niet kapot organiseren, maar juist benutten, maar wel in een structuur.”
Op het water vertaalt zich dat in een discipline waarin alles beweegt. Stil liggen op de startlijn bestaat niet. De vloot schuift, versnelt, reageert. Wie het spel begrijpt, heeft een wapen. Wie twijfelt, is gezien. En juist daarin ligt de aantrekkingskracht voor Kampman. Tussen de honderden boten in Palma, glimlachend op het strand:
“Als je hier om je heen kijkt, denk je soms: ik ben eigenlijk best blij met mijn keuze.”
Website Trofeo Sofía by Fergus Hotels: https://www.trofeoprincesasofia.org/
