Terwijl de zeilsport zich in hoog tempo ontwikkelt richting snellere en meer technische disciplines, met inmiddels vijf van de tien olympische onderdelen in foilende klassen, blijft de ILCA een constante factor. In deze klasse wordt gevaren in identieke, relatief eenvoudige boten, waarin niet technologie maar talent, fysieke arbeid en het maken van de juiste keuzes bepalend zijn voor het resultaat. Meer daarover en waar Team Allianz staat in dit bericht.
Maxime Jonker - foto Sailing Energy
Volgens hoofdcoach Aaron McIntosh is deze Sailing Grand Slam waardevol voor alle Team Allianz leden, zonder dat het direct alles zegt. “Iedereen kijkt toch waar hij staat. Er kunnen verrassingen zijn — van ons, maar ook van andere landen. We weten niet wat concurrenten de afgelopen maanden hebben gedaan.”
Met nog circa 850 dagen tot de Olympische Spelen 2028 ligt de Nederlandse ploeg volgens McIntosh op koers, al verschuift de focus steeds nadrukkelijker naar de details. “De basis staat, maar uiteindelijk draait een olympische campagne om die laatste procenten. Daar wordt het verschil gemaakt.”
Tijdens de Trofeo Princesa Sofía, onderdeel van de Sailing Grand Slam, volgen we de nationale selectie van het Watersportverbond. We focussen elke dag op een andere groep olympische sporters. De nadruk ligt daarbij niet op dagresultaten, maar op het onderliggende proces: hoe prestaties worden opgebouwd en waar ontwikkeling zichtbaar wordt. Vandaag volgen we de zeilsters en zeilers in de originele koningsklasse de ILCA 6 en ILCA 7.
ILCA6 in Palma
Vrouwen in ILCA6
Binnen de ILCA 6-klasse ziet de technische staf duidelijke vooruitgang. “Maxime van de Werken-Jonker en Roos Wind werkten afgelopen winter intensief samen in Lanzarote onder begeleiding van coach Marc de Haas en ILCA-specialist Roelof Bouwmeester. Die periode leggen deze twee sporters een stevig fundament voor het seizoen, waarin zowel individuele ontwikkeling als samenwerking zichtbaar is gegroeid,” legt McIntosh uit.
“Ik ben zelf aangesloten bij het laatste trainingskamp in Lanzarote. Daar gebeurde veel. Maxime draait al een tijd mee in het circuit, en we beginnen echt een nieuwe Maxime te zien. Je ziet een glimlach op haar gezicht en het vuur in haar ogen. En Roos, die ook duidelijk een stap aan het zetten is, groeit in haar rol. Ze vinden elkaar goed, trainen sterk samen en hebben – denk ik – hun beste winter tot nu toe gedraaid.”
Grote groep in ILCA7- mannen
Ook in de ILCA 7 wordt gebouwd aan de toekomst. “Onder leiding van coach Yuri Hummel, afgelopen de winter ondersteund door Roeloef Bouwmeester, ontwikkelt zich een brede en competitieve groep, met Duco Bos en Willem Wiersema als ervaren krachten. De combinatie van Academy-zeilers en Team Allianz zorgt voor onderlinge competitie en versnelling in ontwikkeling, waarbij de uitdaging ligt in het behouden van individuele scherpte binnen een grote groep,” zegt McIntosh.
Stijn van der Valk in de ILCA7 - foto Sailing Energy
Liefde voor de ILCA
De ILCA laat zich misschien wel het best omschrijven als de meest pure discipline binnen het olympisch zeilen: grote velden ook op Mallorca, bij de vrouwen 140 deelnemers en 200 bij de mannen. Zoals gezegd, allemaal exact hetzelfde materiaal in een spel waarin niets te verbergen valt.
Voor Maxime van de Werken-Jonker zit juist daarin de aantrekkingskracht. “Je kunt hier geen verschil kopen — het gaat echt om je eigen kunnen,” zegt ze. “Het is niet alleen snelheid of techniek, maar vooral het strategische spel, gecombineerd met fysiek hard werken.” Met een veld van meer dan zeventig boten wordt elke race een aaneenschakeling van keuzes. “Kleine beslissingen hebben grote gevolgen. Dat maakt het eerlijk, maar ook genadeloos.”
Die nadruk op tactiek en timing herkent ook Hieke Schraffordt uit de jeugdopleiding. Waar andere klassen korte en explosieve races varen, vraagt de ILCA om geduld en overzicht. “Onze races duren zo’n 45 minuten,” legt ze uit. “Daardoor ben je veel langer upwind bezig en krijg je meer winddraaiingen. Er gebeurt meer in een race en daar moet je continu op anticiperen.” Juist dat spel maakt de klasse voor haar interessant. “Je bent de hele tijd bezig met: waar ga ik heen en waarom?”
ILCA7 Grote velden - foto Sailing Energy
Bij de mannen klinkt een vergelijkbare waardering voor die puurheid. Stijn Van Der Valk (21) kiest bewust voor de ILCA, ondanks — of misschien juist dankzij — het ontbreken van snelheid en technologische complexiteit. “Het is niet de snelste boot, maar wel de leukste,” zegt hij. “Met zulke grote fleets wordt het racen echt interessant en moeilijk. Je moet alles zelf doen.” Het individuele karakter spreekt hem aan. “Je staat er alleen voor en het kan niet aan de boot liggen. Iedereen heeft hetzelfde materiaal, dus het gaat echt om het spel zelf.”
Ook Duko Bos blijft die lijn trouw, al wordt er soms met een knipoog gekeken naar andere disciplines. “Ik heb er vandaag eigenlijk niet over nagedacht,” zegt hij gekscherend. “Dat is misschien wel een goed teken.” De liefde voor de klasse is er nog altijd, al relativeert hij die met gevoel voor humor. “Als je op de goede baan zit, is het prachtig — vandaag iets minder.” Wat hem bindt, is uiteindelijk de kern van de sport: “Het is gewoon echt racen. En het niveau is hoog en breed. In de top weet iedereen precies wat hij doet.”
